SolarTulip valt in de prijzen bij ‘’Energietransitie vaarwegoevers’’

Op woensdag 5 december ontving Richard Rijkers het innovatiecertificaat ‘energietransitie vaarwegoevers’ t.w.v. € 40.000 uit handen van gedeputeerde Rick Jansen van de Provincie Zuid-Holland en de staatssecretaris Mona Keijzer van Economische Zaken & Klimaat.
De inzending van Movares betrof de ‘SolarTulip’. Dit nieuwe, energieopwekkende object voorziet lokale voorzieningen langs vaarwegen van zonne-energie.
De ‘energietransitie vaarwegoevers’ is een onderdeel van het Small Business Innovation Research (SBIR). In deze competitie van de overheid worden bedrijven uitgedaagd om nieuwe producten en/of diensten te ontwikkelen om kades en oevers van provinciale vaarwegen energie te laten opwekken en zo de CO2-footprint van deze vaarwegen te compenseren. De opgevangen elektriciteit kan gebruikt worden voor  elektrisch varen, overnachtingsplaatsen, verlichting en pompgemalen van sluiscomplexen. De SolarTulip is een samenwerking tussen Movares, Axiturn en TNO. Het oorspronkelijke idee komt van Piet Eikelenboom van Axiturn.
In de 1e fase van SBIR-subsidie zal de haalbaarheid worden uitgewerkt. Daarna wil het team een prototype ontwikkelen.

   
Van links naar rechts: Hans de Neve (TNO), Piet Eikelenboom (Axiturn BV), Richard Rijkers (Movares) en Mona Keijzer (staatssecretaris EZ & Klimaat)
Foto: René Zoetemelk 

Hoe  werkt het precies?
Op een hogere breedtegraad – zoals in Nederland – is de zonnehoek en daarmee het aantal zonuren beperkt. De Solar Tulip staat in het landschap naast de vaarweg en ondervangt dit nadeel van de breedtegraad door net als een echte bloem ’s ochtends open te gaan onder invloed van het zonlicht, dan de zon te volgen en ’s avonds bij het verdwijnen van de zon ook weer dicht te gaan. Doordat de Solar Tulip de zon volgt, wordt er meer zon opgevangen en is het rendement van het centrale zonnepaneel – door innovatieve spiegeltechnieken – een veelvoud van het gebruikelijke rendement van zonnepanelen.

Computational design
Het opvangen van de zonnestralen gebeurt met uitvouwbare spiegels die passief (de zonnestand is bekend) en actief (wanneer het bijvoorbeeld stormt) kunnen worden aangestuurd. De beweging van het paneel en de spiegels wordt mogelijk door slimme scharnieren, op basis van de principes van gewrichten. De constructie staat op een mast met de zonnepanelen als bladen om het hart van een bloem waardoor het geheel SolarTulip is genoemd.
Bij de verdere uitwerking van het ontwerp en de enigineering van de Solar Tulip zal gebruik worden gemaakt van computational design waardoor materiaalgebruik wordt geoptimaliseerd.

Toepassing in het landschap
De Solar Tulip staat op een paal, daardoor is toepassing boven land, op een dijk of bouwwerk  is mogelijk waardoor dubbel grondgebruik ontstaat. Doordat de zon geïntensiveerd op een relatief klein oppervlak wordt opgevangen, is het benodigde oppervlak PV-panelen lager dan bij toepassing van traditionele toepassing van PV.