Persbericht: Hoe gaan we om met vitale infrastructuur binnen meerlaagse veiligheid?

Overstromingen kunnen verstrekkende gevolgen hebben: slachtoffers, materiële en milieuschade en maatschappelijke ontwrichting. Een gevolg waar tot voor kort weinig aandacht voor was, is uitval van vitale infrastructuur zoals de energie- en drinkwatervoorziening. Uitval van deze infrastructuur kan tot grote economische schade leiden, zeker als door het uitvallen snel herstel van een overstroomd gebied wordt belemmerd. Daarom is het belangrijk dat er extra maatregelen worden genomen om vitale infrastructuur tegen overstromingen te beschermen. Dat is een van de uitkomsten van het symposium ‘Meerlaagse veiligheid en vitale infrastructuur’ van Movares op 4 november.

In het waterveiligheidsbeleid wordt tot nu toe voornamelijk uitgegaan van preventie door voldoende sterke en hoge waterkeringen. Inmiddels staat meerlaagse veiligheid volop in de belangstelling. Bij deze nieuwe benadering worden overstromingsrisico’s beperkt door een combinatie van preventie (laag 1), een ‘hoogwaterbestendige’ ruimtelijke inrichting (laag 2) en een goed georganiseerde rampenbestrijding (laag 3).

Tijdens het drukbezochte symposium bespraken diverse partijen hoe vitale infrastructuur binnen meerlaagse veiligheid het beste kan worden beschermd en waarom dat nodig is. Een belangrijke conclusie is dat waterbeheerders niet kunnen garanderen dat dijken nooit doorbreken. Dat betekent dat voor een goede bescherming van vitale infrastructuur (zoals energie, water) soms extra maatregelen nodig zijn. Wie deze maatregelen moet betalen – de overheid of de beheerder van de infrastructuur – is vooralsnog onduidelijk. Er is al wel een beleidsvisie hoe kan worden gezorgd dat de vitale infrastructuur in 2050 hoogwaterbestendig is. Deze visie is ontwikkeld door het Deltaprogramma en gaat ervan uit dat nutsbedrijven de komende decennia bij hun onderhoud en beheer maatregelen treffen om hun ‘assets’ waterrobuust te maken.

Een andere conclusie is dat de indirecte financiële gevolgen van een overstroming voor vitale infrastructuur groter kunnen zijn dan de directe financiële schade. Denk aan langdurige productie-uitval en gebieden die lange tijd onbewoonbaar zijn. Het is dan ook belangrijk dat alle betrokken partijen deze gevolgen in hun risicoanalyses en kosten-batenanalyses meenemen.